Oneervol ontslag

Als ambtenaar heb je bij ontslag te maken met eervol of oneervol ontslag. Veel rechtspositieregelementen maken onderscheid tussen eervol en oneervol ontslag. Bij de meeste ontslaggronden wordt het predikaat eervol ontslag gegeven. Oneervol is een disciplinair ontslag. Dat houdt dus in dat je bent ontslagen omdat er geen vertrouwen meer in je is, bijvoorbeeld omdat er een conflict is of het werk niet goed wordt uitgevoerd. Het gevolg van een dergelijk ontslag kan zijn dat er geen recht op een werkloosheidsuitkering is. De gewezen ambtenaar valt dan terug op de bijstand. Een eervol ontslag geeft echter geen garantie op een uitkering. In het geval het bevoegd gezag van mening is dat het ontslag aan eigen schuld of toedoen te wijten is, dan kan een werkloosheidsuitkering worden geweigerd.

Het overheidsorgaan heeft de bevoegdheid een keuze te maken tussen deze ontslaggronden. Als er op basis van het feitencomplex gedacht kan worden aan bijvoorbeeld een disciplinair maar ook aan een ongeschiktheidsontslag op andere gronden, dan bepaalt het overdheidsorgaan de grond. Zaak is wel dat deze grond uitdrukkelijk wordt genoemd en gemotiveerd. De Centrale Raad van Beroep heeft echter toegestaan dat een bevoegd gezag in eerste instantie kiest voor de ene ontslaggrond en dat, in het geval dat niet mocht slagen, ze ook een andere grond kunnen kiezen. De Centrale Raad is zelfs zo ver gedaan dat in een zaak werd uitgesproken dat een discplinair ontslag in stand kon blijven, waarop het overheidsorgaan op exact hetzelfde feitencomplex een nieuw ontslagbesluit nam maar dan op grond van ongeschiktheid, maar wel met ingang van de eerste ontslagdatum. De Centrale Raad van Beroep achtte dat niet in strijd met de rechtszekerheid en keurde het tweede ontslagbesluit goed.