WW: verwijtbaar werkloos

Wanneer ben ik verwijtbaar werkloos?

Je bent verwijtbaar werkloos wanneer je je zodanig hebt gedragen dat je kon weten dat je ontslagen zou worden (bijvoorbeeld als je van de werkgever hebt gestolen). Of wanneer je zelf ontslag hebt genomen, of het initiatief nam tot ontslag terwijl je nog in dienst kon blijven. Ontslag met wederzijds goedvinden wordt niet gezien als verwijtbare werkloosheid zolang jij geen initiatief hebt genomen tot dit ontslag.

Als er een ontslagvergunning is afgegeven wegens bedrijfseconomische redenen, zal er over het algemeen geen verwijtbaarheid worden aangenomen. Het initiatief voor de beëindiging van de dienstbetrekking ligt immers bij je werkgever.

In principe is verwijtbare werkloosheid een reden voor het UWV om geen WW-uitkering te verstrekken, maar als de werkloosheid niet in overwegende mate aan jou is te wijten bestaat er recht op een WW-uitkering en moet het UWV gedurende 26 weken de uitkering met de helft verlagen.

Stel dat je een nieuwe baan vindt en je neemt ontslag. Het is mogelijk dat je nieuwe werkgever je ontslaat in je proeftijd. Het is ook mogelijk dat je nieuwe werkgever niet je contract voor bepaalde tijd gaat verlengen. Ben je dan ook verwijtbaar werkloos? Misschien wel/niet. Het UWV beoordeelt dat. Het is de bedoeling dat wanneer je ontslag neemt, omdat je een nieuwe baan hebt gevonden, dat je daarop vooruit gaat. Als je een vast contract hebt bij je huidige werkgever en je neemt ontslag en je krijgt alleen een contract voor bepaalde tijd, dan is er een kans dat het UWV zegt dat je verwijtbaar werkloos bent. Maar als je bijvoorbeeld ineens €5.000 per maand gaat verdienen ipv €2000 per maand wat je nu verdient, kan het UWV weer zeggen dat je er wel op vooruit gaat. Dus wanneer je ontslag neemt, neem je een risico.